రాతలు – కోతలు

జనవరి 16, 2009

అసిధార ఇప్పుడు కన్నడలో……..

ప్రచురించిన వర్గము నా రచనలు. — కస్తూరి మురళీకృష్ణ @ 2:18 అపరాహ్నం

అసిధార నవల  బ్లాగర్లకు తెలుసు. కొందరు ఆ పుస్తకాన్ని కొన్నారు కూడా. ఆ పుస్తకం పై బ్లాగర్ల అభిప్రాయమయితే తెలియదు కానీ, ఇప్పుడు అసిధార కన్నడము లోకి అనువాదమవుతోంది.

సంక్రాంతి రోజు ఉదయము ఒక ఫోను వచ్చింది. ఫోను చేసింది, ఉథ్థాన అనే కన్నడ మాస పత్రిక సంపాదకుడు, శ్రీ రామస్వామి గారు. ఆయనతో నాకు గతంలో పరిచయం ఉత్తరాలవరకే. అసిధార ప్రచురితమయిన కొత్తలో, కోవెల సుప్రసన్నాచార్యులుగారు వార్తలో అసిధారను సమీక్షించారు. ఆ సమీక్ష చదివి కాపీ కొన్నారు, రామ స్వామి గారు, డబ్బులు పంపి. ఆ తరువాత నేను అంతర్మధనం, జీవితం-జాతకం పుస్తకాలను ప్రచురిస్తున్న సమాచారం ఉత్తరం ద్వారా ఆయనకు తెలిపాను. ఆయన డబ్బులు పంపారు. పుస్తకాలు పంపుతూ ఆయన అభిప్రాయం అడిగాను. అసిధార చాలా బాగుందన్నారు. అంతే.

ఆతరువాత కొన్నిరోజులకు, జీవితం- జాతకాన్ని కన్నడంలోకి అనువదించి, ప్రచురించేందుకు అనుమతి అడుగుతూ ఉత్తరం రాశారు. నేను పని వొత్తిడిలో వుండి సమాధానం ఇవ్వటం ఆలస్యం చేసాను. ఆతరువాత ఎలాంటి సమాచారం అందకపోవటంతో ఆ ఆలోచన విరమించుకున్నారనుకున్నాను.

సంక్రాంతి రోజు ప్రథమంగా మా ఇద్దరి నడుమ ఫోనులో సంభాషణ జరిగింది. అసిధారను కన్నడంలోకి అనువదించి, సీరియల్ గా ప్రచురించటానికి అనుమతి అడిగారు. ఇచ్చాను. ఈ పుస్తకం పది మందినీ చేరాలి, అందులోని అంశాల గురించి చర్చలు జరగాలి. ప్రజలు స్వయంగా నిజానిజాలు తెలుసుకోవాలి , అదే నా కోరిక, కాబట్టి సంతోషంగా అనుమతినిస్తున్నాను అన్నాను. . కానీ, నెల నెలా పత్రికను పంపాలి అన్నాను. సరేనన్నారు.

సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చేసరికి కొరియర్ లో కన్నడ పుస్తకాలొచ్చాయని అమ్మ చెప్పింది. ఉథ్థాన పత్రిక డిసెంబరు, జనవరి సంచికలతో పాటు, ఒక డిమాండ్ డ్రాఫ్ట్ పంపారు. అది సీరియల్ కు రాయల్టీట! మార్చి సంచికనుంచీ సీరియల్ ఆరంభమవుతుంది, నెల నెలా పత్రిక అందుతుంది, అని ఉత్తరంలో రాశారు.

నిజంగా ఎంతో ఆనందం అనిపించింది. రచయితలకు ఇంకా ఇంత గౌరవమిచ్చేవారున్నారా, అని ఆశ్చర్యం కలిగింది. ఏమీ చెప్పకుండా వారు అనువదించి ప్రచురించుకున్నా నాకు తెలిసేది కాదు. మన తెలుగులో అలాంటివి బోలెడు జరుగుతున్నాయి. అదేమిటని అడిగితే, కాపీ కొట్టనిదెవరు? అంటూ అందరూ దొంగలే అన్నట్లు మాట్లాడి సమర్ధించుకునేవారు తెలుసు. అలాంటిది, అనుమతి అడగటం, ఆశ్చర్యం అనిపించింది.

అడగకుండా, ఇంకా సీరియల్ ఆరంభం కాకముందే, డబ్బులు పంపటం, పత్రిక కాపీ పంపుతామనటం అద్భుతమయిన విషయం. మన తెలుగులో, రచయితకు ఒకోసారి తన రచన పడ్డట్టు తెలియనే తెలియదు. ఎవరో చెప్పేసరికి ఆ పత్రిక మార్కెట్లో దొరకదు. ఒకవేళ ముందు తెలిసినా పత్రిక కొనుక్కోవాలి. రచన పడటమే, గొప్ప విషయం, ఇంకా డబ్బులు కూడానా? అన్నట్టు ప్రవర్తిస్తారు. అనేక సందర్భాలలో డబ్బులు ఆసించకుండా, రచనలు చెస్తూనేవుంటారధికులు. వ్యాసాలూ, కథలేకాదు, సీరియళ్ళకూ డబ్బులివ్వరు. సీరియల్ ను డీటీపీ చేసేవారికి ఇస్తారు కానీ, సీరియల్ రాసే రచయిత ముందు డబ్బుల ప్రసక్తి తేరు.

ఒక సారి, ఒక టీవీ సీరియల్ రాస్తూ, అతి మొహమాటంగా డబ్బులడిగా. ప్రస్తుతం కాస్త కష్టంగా వుందన్నాడు. అడగటమే చచ్చి అడిగా, లేదనేసరికి పూర్తిగా చచ్చా. అయితే, అప్పుడే, ఒక నటి వచ్చింది. వెంటనే, ఆమెకు ఒక నోట్ల కట్ట తీసి ఇచ్చాడు. ఇదీ రచయిత స్థితి. అయితే, ఆ తరువాత ఎపిసోడ్ నేను ఇవ్వలేదు. బాకీలన్ని చెల్లిస్తేనేనే చివరి క్షణం లో ఇచ్చి, పదాలు పలికేవాడికి డబ్బులిస్తారు కానీ, ఆ పలికే పదాలు రాసేవాడికివ్వరా? అని నిలదీశాను. అప్పటికి డబ్బులు దక్కాయి కానీ, మరుసటి ఎపిసోడుకు రచయిత మారిపోయాడని వేరే చెప్పనవసరం లేదుకదా!

ఇలాంటి పరిస్థితిలో అడగకుండా, డబ్బులు పంపి, ఇంత గౌరవం ఇస్తున్న వారి సంస్కారానికి జోహార్లర్పించటం సమంజసమే కదా!

మార్చి నెలనుంచీ, ఉథ్థానలో వస్తున్న సీరియల్ చదివి మీ అభిప్రాయాన్ని నిర్మొహమాటంగా తెలియచెప్పాలని, కన్నడ- తెలుగు తెలిసిన బ్లాగర్లను ప్రార్ధిస్తున్నాను. అలాగే, కన్నడ మిత్రులున్న వారు, వారి అభిప్రాయాన్ని తెలుసుకుని తెలియచేయమని వేడుకుంటున్నాను.

ఉథ్థాన పత్రిక చిరునామా-

utthaana, gavi puram road, kempegouda nagar, bangalore-560019, karnataka.

కిన్నెరసాని-7

ప్రచురించిన వర్గము పుస్తక పరిచయము — కస్తూరి మురళీకృష్ణ @ 12:15 పూర్వాహ్నం

కిన్నెర దుహ్ఖాన్ని విశ్వనాథవారు వర్ణించిన తీరు అమోఘం. ఒక వైపు కిన్నెర మానసిక వ్యధను వర్ణించాలి. మరోవైపు, ఆ వేదనను  పద్యగతి ప్రదర్శించాలి. ఇంకోవైపు, సమకాలీన సమాజానికేకాదు, భావి తరాలకూ మార్గదర్శకమయ్యేరీతిలో రచన సాగాలి. ఇన్ని బాధ్యతలను కిన్నెరసాని రచనలో విశ్వనాథవారి నిర్వహించిన తీరు నభూతో న భవిష్యతి.

కిన్నెరకెన్ని యేడ్పులో. ఒకటి భర్తకు దూరమయ్యానని, రెండవది, నదిగా మారానని.మూడవది, సముద్రుడి కోరిక, ఇది చూసి, నదిగా ఎందుకు మారాను, ఇంకేదయినా అవచ్చుకదా అన్నది మరో బాధ. ఇవన్నీ కిన్నెర అంతరంగంలో జరుగుతున్న సంఘర్షణ ఫలితాలు. ఈ సంఘర్షణను విశ్వనాథవారు వెలయించిన తీరు చూడండి. పదాల పొందిక, లయ, ధ్వనులతో పాటుగా, కవిత గమనం ఎంతగా మారిందో గమనించండి.

హా యని కిన్నెర యేడ్చెన్
తన మనోహరుడు శిలయైనాడని
తానేమో యీ వాగైనానని
హా యని కిన్నెర యేడ్చెన్.

ఊగులాడు కెరటాల నాపుకొన
సాగులాడు తరగల్లు నిల్పుకొన
ప్రాకిపోవు తన గుణము చంపుకొన
హాయని

ఏడుపు నిప్పుక లెగసి చిమ్ముకొని
ఏటి నీరముల నెండగట్టుకొని
చేటు తప్పిపోయెటి రీతిగా
బాట యేల కనరాదని
హా యని

కిన్నెర నది. ప్రవహించకుండా వుండలేదు. ప్రవహిస్తే, సముద్రుడిని చేరుతుంది. ఇప్పటికే కిన్నెర మీద ఆశతో, అలలను ఆకాశానికి ఎత్తిమరీ నిలచివున్నాడు. అందుకే, కదలకూడదని ఆమె తపన. తన ఏడుపు నిప్పులై, నీటిని ఆవిరి చేస్తే, ఇక కదలాల్సిన పని వుండదు కదా. అది ఎలా సాధ్యమో తెలియక ఏడుస్తోంది. ఏడిస్తే కంట నీళ్ళొస్తాయి. కానీ ఈ ఏడుపులో వేదన వుంది. శోకంతో పాటూ అన్యాయంపట్ల ఆక్రోశం వుంది. ఈ ఆక్రోషం క్రోధంగా పరిణమిస్తే కానీ, కంట నీటి బదులు నిప్పులు రావు.

చుక్కనైతే యీ బెడద తప్పునే
మొక్కనైతే యీ వగవు తప్పునే
అక్కట నా చెలువుని దెస చేసిన
యిక్కలుషము నే దాటులెట్టులని
హా యని

ఇక్కడ కిన్నెర self pity ని చూపాడు కవి. ఇప్పుడు, కడలి గురించి ఆలోచనలు మొదలవుతాయి. మంచి వారికి ప్రపంచమంతా మంచిగానే కనిపిస్తుంది. ఒకరు చెడ్డవారంటే నమ్మలేరు. తన ప్రవర్తనలోని దోషమేదో ఎదుటి వారిలో చెడు తలపులు కలిగించయేమో నని సంశయిస్తారు. కిన్నెర ఈ మానసిక స్థితులను కవి చూపిన తీరు చూడండి.

కడలి లోకముల నేలే రాజట
కడలి ధర్మములు నిలిపే దొరయట
కడు పతివ్రతల కవయనెంచుటలు
కడలికి తగునా తగునా యిట్లని
హాయని

అతడు మంచివాడే యగునేమో
సతి వాగై ప్రవహించిన దంచన
అతనికోసమే అయినదటంచును
మతి తలపోయిట తప్పెట్లగునని
హాయని

తాను నదిగా మారటం సముద్రుడి కోసమేనని పొరపాటుగా అనుకున్నాడేమోనని హాయని ఏడుస్తోంది. ప్రతి పద్యం చివరన హాయని ఏడవటం చూపుతూండటంతో, పద్యానికోక వింత సొగసు వస్తుంది. వేదన స్వరూపం మనకు గ్రహింపుకు వస్తుంది.

విశ్వనాథ వారి పద్యమయినా, గద్యమయినా, గమనించాల్సింది ధ్వనిని, రసాన్ని. పదాల శక్తిని.

ఏడ్చి ఏడ్చి జలమెల్ల నెర్రనయి
ఏడ్చి ఏడ్చి తనువెల్ల నల్లనయి
ఏడ్చి ఏడ్చి నురుసుల్లు తెల్లనయి
ఏడ్చి ఏడ్చి నడకల్లు వేగమయి
హాయని

ఎంత అద్భుతమయిన ఊహ!

కిన్నెర యేడుపు ప్రకృతిని కదలించింది. మృగాలన్నీ కిన్నెరతో స్పందించాయి. పక్షులూ, వృక్షాలూ కిన్నెరతో ఏడుపులో జత కలిపాయి.

ఎక్కడెక్కడీ మృగములు వచ్చెను
ఎక్కడెక్కడీ పులుగులు వచ్చెను
ఎక్కడెక్కడీ గాలులు వచ్చెను
కిన్నెరనోదార్చుటకై పాపము
హాయని

చివరికి కిన్నెరనోదార్చలేక అవీ ఏడ్చాయి, హాయని…

పికిలి పిట్టలూ అడవి పిచ్చికలు
నీటి పులుగులూ నేల పులుగులూ
తెగగుమికట్టిన తెలుగు పిట్టలం
దొకటి యేడ్చి మరియొకటి యేడ్వదా
హాయని..

ఇలా అన్నీ హాయని ఏడుస్తూంటే ఆ ఏడుపు సర్వ ప్రకృతీ ప్రతిధ్వనించింది.

ఆమె ఏడుపు గాలి కెరటాలను స్పందింప చేసింది. ఆమె ఏడుపు తుమ్మెద రొదలా వినిపించింది.. ఈ వర్ణనలెంతో హృద్యంగా వుంటాయి.

పడతి కిన్నెరా ప్రన్నని యెలుగులు
అడవి పచ్చికలయందున ప్రాకును
అడవి పావురాయెడబాటగ్గికి
గుడగుడ గొంతున కూసిన యట్లగు
హాయని

ఇలా, సర్వ ప్రకృతి కిన్నెర ఏడుపును ప్రతిధ్వనిస్తూంటే, ఆ రొద తల్లి గోదావరిని చేరింది.

చూడండి, కథను ఎంత లాజికల్ గా ముందుకు జరుపుతున్నాడో. ఎక్కడా అనౌచిత్యం లేదు.  writers license  అని అభూత కల్పనలు లేవు. మామూలుగా ప్రవహించే నీటి ప్రవాహంలా కథ జల జల పారుతోంది. హృదయాన్ని ద్రవింప చేస్తూ, కంట నీరు కదుపుతోంది.

గోదావరి యీ వార్త విన్నది
గోదావరి గుండె కరగినది
గోదావరి జాలి పొందింది
గోదావరి కన్నీరు క్కర్చింది
హాయని

కిన్నెర బాధను గోదావరి అర్ధం చేసుకుంది.  sex is a pleasure. it is only a biological need. if u do it with one, u do it with many, it makes no difference. chastity is the invention of man. break it and be a liberated woman అంటూ, మహిళా విముక్తి మాటలు చెప్పలేదు. ఆమె, కిన్నెర శరీరాన్ని చూడలేదు. మనసును అర్ధం చేసుకుంది. శరీరానికే పరిమితమయిన సిద్ధాంతాలను పట్టించుకోలేదు. ఇంకా అప్పటికి ఆడవాళ్ళు ఆధునికత పేరిట, తమని తాము పురుషులకు ఆనందాలిచ్చే ఆట బొమ్మలుగా భావించుకుంటూ, విముక్తి చెందామని భ్రమపడటం తీవ్ర ఉద్యమ స్థాయిని చేరలేదు.

అందుకే గోదారి, కిన్నెరకు అభయం ఇచ్చింది. పొంగి వచ్చి కెరటాలు చాచింది. ఇది చూసి కిన్నెర ఏడుస్తూ తన కథ చెప్పుకుంది.

కిన్నెర తన కెరటాలు తగ్గినది
కిన్నెర తన యూగిసల నాపినది
కిన్నెర గోదావరి కెరటాలకు
చిన్ని యలలు తానంది యిచ్చినది
హాయని
కిన్నెర గోదావరిల సంగమం రేపు.

WordPress.com లో Blog పెట్టుము.